Artykuł sponsorowany
Precyzyjna aplikacja materiałów uszczelniających w produkcji seryjnej dla motoryzacji, AGD i przemysłu spożywczego

W produkcji seryjnej komponentów dla sektora motoryzacyjnego, AGD czy przemysłu spożywczego szczelność układu rzadko zależy wyłącznie od parametrów chemicznych wybranego materiału. Nawet zaawansowane technologicznie silikony i poliuretany nie spełnią swojej funkcji, jeśli proces ich nakładania będzie pozbawiony powtarzalności. Trwałość gotowego wyrobu opiera się na precyzyjnej aplikacji. Zmienne warunki na linii produkcyjnej oraz ludzkie błędy prowadzą do powstawania mikronieszczelności, które generują koszty i powodują odrzucenie partii towaru. Osiągnięcie stabilnych parametrów wymaga ścisłej kontroli każdego etapu pracy z polimerem.
Wpływ metody dozowania i przygotowania powierzchni na adhezję
Wybór techniki nakładania bezpośrednio determinuje geometrię i właściwości fizyczne ścieżki. Ręczna praca z materiałami polimerowymi powoduje powstawanie warstw o zmiennej grubości. Różnice w przekroju materiału sprawiają, że polimer utwardza się nierównomiernie i traci zakładaną elastyczność. Rozwiązania półautomatyczne, wykorzystujące zaawansowane pistolety dozujące, stabilizują ciśnienie robocze. Ostateczny kształt nadal zależy tu jednak od ruchu dłoni operatora. Całkowite wyeliminowanie tego ryzyka umożliwiają zautomatyzowane linie dozujące pracujące w wielu osiach. Urządzenia takie jak maszyny Sonderhoff DM 50x nanoszą materiał ze stałą prędkością. Utrzymanie identycznej szerokości i wysokości ścieżki w każdym cyklu gwarantuje, że detal spełni normy techniczne.
Samo precyzyjne nałożenie surowca nie przyniesie efektu bez odpowiedniego opracowania podłoża. Powierzchnia robocza musi zostać całkowicie oczyszczona z pyłu produkcyjnego, osadów i resztek smarów. Odtłuszczanie za pomocą kąpieli w rozpuszczalnikach lub myjek ultradźwiękowych przygotowuje strukturę detalu na kontakt z substancją uszczelniającą. Weryfikacja tego etapu wymaga pomiarów fizycznych. W produkcji seryjnej kąt zwilżania powierzchni powinien wynosić poniżej 30 stopni, co wskazuje na optymalne warunki do wytworzenia silnego wiązania. Własne zaplecze analityczne, jakim dysponuje Centrum Badawczo-Rozwojowe firmy Larkis, pozwala precyzyjnie kalibrować te parametry. Geometryczna stabilność elementu zapobiega późniejszemu odspajaniu się nałożonej warstwy w trakcie eksploatacji maszyn.
Synchronizacja parametrów reologicznych z kontrolą jakości
Tempo pracy linii montażowej zależy w dużej mierze od właściwości reologicznych aplikowanej substancji. Dobór odpowiedniej lepkości decyduje o zachowaniu płynu zaraz po opuszczeniu dyszy. Niska lepkość na poziomie około 130 mPas ułatwia tłoczenie w systemach zrobotyzowanych. Taka konsystencja zwiększa jednak ryzyko niekontrolowanego spływania cieczy z pochyłych elementów karoserii lub pochyłych obudów. Wyższa gęstość pozwala na przestrzenne kształtowanie profilu. Należy przy tym uwzględnić czas sieciowania konkretnego związku chemicznego. Utwardzanie jednoskładnikowych silikonów RTV zajmuje zazwyczaj kilkanaście minut, podczas gdy złożone mieszaniny poliuretanowe potrzebują wielu godzin. Zgodność czasu schnięcia z taktem linii produkcyjnej eliminuje uszkodzenia mechaniczne wynikające z przedwczesnego transportu wyrobów.
Rygorystyczne parametry procesu znajdują zastosowanie w najbardziej wymagających gałęziach przemysłu. W nowoczesnej motoryzacji automatycznie aplikowane masy uszczelniające zabezpieczają szwy blach karoserii. Produkty oparte na polimerach, takie jak Sikaflex 527 czy APP Gasket HT, zastępują w wielu miejscach klasyczne uszczelki profilowe. Branża AGD wykorzystuje z kolei silikony wysokotemperaturowe. Zabezpieczają one łączenia płyt grzewczych oraz elektronikę wewnątrz zmywarek przed niszczącym działaniem wilgoci i pary wodnej. Linie obsługujące przemysł spożywczy operują certyfikowanymi mieszankami na bazie wody. Tworzą one w pełni bezpieczne bariery w puszkach i hermetycznych zamknięciach zgodnych z rygorystycznymi standardami agencji FDA.
Gotowy wyrób trafia ostatecznie na zautomatyzowane stanowiska weryfikacyjne. Kamery przemysłowe o wysokiej rozdzielczości oraz lasery profilujące skanują nałożoną ścieżkę w poszukiwaniu przerw i niedomknięć. Urządzenia optyczne natychmiast wychwytują również nadmiar materiału, który mógłby zaburzyć poprawny montaż kolejnych podzespołów. Całą procedurę inspekcyjną zamykają testy ciśnieniowe wykrywające niewidoczne gołym okiem mikronieszczelności.
Bezawaryjność urządzeń domowych, szczelność pojazdów i bezpieczeństwo produkcji żywności zależą bezpośrednio od inżynierii procesu dozowania. Inwestycja w najwyższej klasy elastomery traci uzasadnienie ekonomiczne, gdy zawodzą procedury aplikacji, przygotowania podłoża lub monitorowania jakości. Przejście z pracy ręcznej na w pełni zrobotyzowane stanowiska zapewnia powtarzalność, która drastycznie obniża odsetek braków produkcyjnych. Stabilność w wielkoseryjnym wytwarzaniu komponentów opiera się na ciągłym badaniu zjawiska adhezji i precyzyjnym sterowaniu sprzętem aplikacyjnym.



